16 Responses to “a Post in Gujju”

1. Anshuman
   July 30th, 2006 at 2:06 pm

   

   am blogsurfing after a really long time … i see a new template.. good concept of menu open/close. In the comment box, fields of “name” and “email” are so light in the background that i cant see what i typed in. Change the font color to a darker one for those fields …or a darker background for the fields …

2. Ektz
   July 30th, 2006 at 6:52 pm

   

   thnaks anshuman, will chcek abt that!

3. chand
   August 4th, 2006 at 5:55 pm

   

   અંધારી રાતમાં વાદળી ટબૂકે,
   માંહી માંહી વીજળી વાંકી વળે,
   ટાઢા શરીરના એકલ આવાસમાં,
   ઉરની પારેવડી આજ કકળે.
   ફાટ ફાટ થાતાં સામાં સરોવર,
   નદીઓનાં નીરમાં ધોધવા દડે;
   દિલના દરિયાવની માઝા મુકાણી,
   કોળ્યાં કદંબ બે હેલે ચડે !
   આજ અભિસાર શો વર્ષાએ આદર્યો,
   વાદળે વાદળે પગ આથડે;
   અંગ અંગમાંથી ઊઠે અવાજ શો,
   અંતરના બેટમાં પડઘા પડે.
   પાંદડે પાંદડે વિજોગની વાતડી,
   નેવલે નેવલે આંસુ ઢળે !
   ઊંચેરા ગોખમાં વેણી સમારતી,
   મનડાનું માનવી ક્યારે મળે ?

4. chand
   August 4th, 2006 at 5:56 pm

   

   દિવસો જુદાઈના જાય છે, એ જશે જરૂર મિલન સુધી:
   મને હાથ ઝાલીને લઈ જશે, હવે શત્રુઓ જ સ્વજન સુધી.

   ન ધરા સુધી,ન ગગન સુધી,નહી ઉન્નતિ,ન પતન સુધી,
   અહીં આપણે તો જવુ હતું, ફકત એકમેકના મન સુધી.

   હજી પાથરી ન શકયું સુમન પરિમલ જગતના ચમન સુધી,
   ન ધરાની હોય જો સંમતિ, મને લૈ જશો ન ગગન સુધી.

   છે અજબ પ્રકારની જીદંગી, કહો એને પ્યારની જીદંગી ;
   ન રહી શકાય જીવ્યા વિના, ન ટકી શકાય જીવન સુધી.

   તમે રાંકનાં છો રતન સમાં, ન મળો હે અશ્રુઓ ધૂળમાં,
   જો અરજ કબૂલ હો આટલી તો હદયથી જાઓ નયન સુધી.

   તમે રાજરાણીનાં ચીર સમ, અમે રંક નારની ચૂંદડી !
   તમે બે ઘડી રહો અંગ પર, અમે સાથ દઈએ કફન સુધી.

   જો હદયની આગ વધી ‘ગની’, તો ખુદ ઈશ્વરે જ કૃપા કરી;
   કોઈ શ્વાસ બંધ કરી ગયું, કે પવન ન જાય અગન સુધી.

5. sikandar
   August 11th, 2006 at 2:10 pm

   

   good one ekta…really loved some gujaratii poems/sher…after long time….u seems to be influenced by jay vasavada(anavrut fame)…

6. sikandar
   August 21st, 2006 at 10:11 pm

   

   dear..ekta…i marked that u hardly update ur site…aur requested atleast to update,rather add new gazals in gujarati language..!thanks

7. sikandar
   August 21st, 2006 at 10:27 pm

   

   અંત નથી…

   આ મનના તરંગોનો અંત નથી
   આ વિચારોની સૃષ્ટિ શું અનંત નથી ?

   વ્યક્તિઓ છે અલગ, અહીં બંધાયેલું છે
   એનું વ્યક્તિત્વ, તેના છૂટકારાનો અંત નથી.

   ક્યાં છે માનવીમાં સ્વાતંત્ર્યતા કેરી સૌરભ !
   જ્યાં ક્ષણ ક્ષણ આવતી પરાધીનતાનો અંત નથી.

   સબંધોના તાણાવાણા તો વીંટળાયેલા રહેવાના
   એ સરંજામના ખુટવાનો કોઈ અંત નથી.

   જીવે છે જીવવા ખાતર જીવન માનવી,
   પણ ‘આવી’ તેની જિંદગીનો અંત નથી.

   sikandar

8. sikandar
   August 21st, 2006 at 10:28 pm

   

   તૃપ્તિ

   કેવું થનગની રહ્યું છે
   આ ચાતક પક્ષી…
   હવે તેની આતુરતાનો અંત આવશે
   તેની મનભાવન ઋતુ આવવાની છે.
   તેની પ્યાસ……
   ઓહ ! કેવી એ પ્યાસ
   . ફક્ત તે જ જાણે છે તેની વેદના
   પણ હવે તો અંત આવશે.
   વર્ષાના જલબિંદુઓ ઝિલતા,
   તે સ્વર્ગીય આનંદ માણશે,
   વર્ષાના સંગીતમાં ખોવાઈ જશે,
   મોરના ટહુકામાં તે રમી જશે,
   ઝાકળના સ્વાતિબિંદુઓને અપનાવશે,
   પોતાની અકળ અખૂટ પ્યાઝ બુઝાવશે.
   રમ્ય એવી કલ્પનાઓમાં,
   રાચતા એ ચાતકપક્ષીને,
   કોણ જઈને કહે કે –
   ‘આ વર્ષે તો દુકાળ પડવાનો છે.’

9. sikandar
   August 21st, 2006 at 10:29 pm

   

   [1]
   એકલતાની ક્ષણોને
   અમોએ પાબંદીમાં બાંધી
   અને પછી,
   સ્વતંત્રતા પાસે માંગ્યું
   હાસ્યસભર મૌન

   [2]
   આજે ફરી સૂરજને ઊગતો જોયો
   ફરી એક કળીને પુષ્પ બનતા જોઈ
   વાદળોને વરસતા જોયા
   બાળકોને હસતા જોયા
   ….લાગ્યું જિંદગી હસીન છે, જીવવા જેવી છે.

   [3]
   કલ્પનાના શિખરો પર ચઢીને
   વાસ્તવિકતાથી અજાણ રહેવું
   ને, ગતિમાન થયેલ આ જિંદગી
   પર ક્યાં સુધી
   ક્ષમા યાચતા રહેવું !?!

   [4]
   આંસુ ભરેલી આંખમાં
   પાંપણ ડબડબી રહી છે
   કાજળ છવાઈ ગયું છે ને,
   વેદના વહી રહી છે.

   sikandar

10. sikandar
    August 21st, 2006 at 10:48 pm

    

    પીઠ પાછળ વાર કરનારા હશે !
    તે બધાં સ્વજન હશે, મારા હશે !

    છળ-કપટથી મન ભરેલા છે અહીં :
    શી ખબર કે ફૂલ હત્યારા હશે !

    ઊંઘ કેવી ? ચેન શું ? આરામ ક્યાં ?!
    જેમના માથે અગન-ભારા હશે !

    કોણ જાણે ક્યાં હશે તારા કદમ ?
    કોણ જાણે ક્યાં કદમ તારા હશે ?!

    તું હશે તો ક્યાં હશે ? જાણું નહીં :
    પામનારા પણ તને પ્યારા હશે !

    જે વફાના રાહમાં પોઢી ગયા :
    આદમી ભોળા હશે, સારા હશે !

    લો હવે દીવાનગી દેખાય છે :
    આયનામાં સેંકડો ચહેરા હશે !

    ધડકનો થંભી ગઈ છે ‘પોશીદા’ !
    આવનારાના જ ભણકારા હશે ?!
    sikandar

11. sikandar
    August 21st, 2006 at 10:54 pm

    

    પીઠ પાછળ વાર કરનારા હશે !
    તે બધાં સ્વજન હશે, મારા હશે !

    છળ-કપટથી મન ભરેલા છે અહીં :
    શી ખબર કે ફૂલ હત્યારા હશે !

    ઊંઘ કેવી ? ચેન શું ? આરામ ક્યાં ?!
    જેમના માથે અગન-ભારા હશે !

    કોણ જાણે ક્યાં હશે તારા કદમ ?
    કોણ જાણે ક્યાં કદમ તારા હશે ?!

    તું હશે તો ક્યાં હશે ? જાણું નહીં :
    પામનારા પણ તને પ્યારા હશે !

    જે વફાના રાહમાં પોઢી ગયા :
    આદમી ભોળા હશે, સારા હશે !

    લો હવે દીવાનગી દેખાય છે :
    આયનામાં સેંકડો ચહેરા હશે !

    ધડકનો થંભી ગઈ છે ‘પોશીદા’ !
    આવનારાના જ ભણકારા હશે ?!

    sikandar

12. sikandar
    August 24th, 2006 at 4:06 pm

    

    it seems..u didnt find my blog interesting..anyways i found ur pic with a mixture of face of tiger quite interesting…but i thik u can certainly imrove up on that…

13. D@rkPhoen!x - Pr@nav
    January 6th, 2007 at 7:15 am

    

    સહવાસના પડઘામાં અબોલો રહી જાઉં

    ઘરમાં જ વસું તોય ભટકતો રહી જાઉં

    જો પ્રેમ મળે છે તો પ્રતિબિંબની જેમ

    પાણીમાં પડું તોય હું સુક્કો રહી જાઉં

    અમસ્તી કોઈ પણ વસ્તુ નથી બનતી જગતમાંહે

    કોઈનું રૂપ દિલના પ્રેમને વાચા અપાવે છે

    ગઝલ સર્જાય ના દિલમાં દાહ લાગ્યા વિણ

    પ્રથમ ઘેરાય છે વાદળ, પછી વરસાદ આવે છે

14. bunty
    January 22nd, 2007 at 12:02 pm

    

    jindgi ni 1 pal barbad thai gai to shu thayu ?
    jindgi ni jo hashe to avi 1000 aavshe..- nazir

15. pr@nav
    March 27th, 2008 at 6:09 pm

    

    ઘરના નાકે વિતાવેલી હર સાંજ યાદ આવે છે,
    એ ગુજરેલ લમ્હોની દિવસ-રાત યાદ આવે છે.
    નશા અને ધૂઆમાં ઉડાડેલી રાતોથી માંડી,
    સૂરજની પહેલી કિરણોથી સજેલી પ્રભાત યાદ આવે છે.
    કેવી રંગ-બે-રંગી હતી દુનિયાં આપણી!
    સપ્તકિરણોના રંગો, સાતે સાત યાદ આવે છે.
    દેશ છોડીને યારોથી દૂર ચાલ્યો તો જે દિન,
    એરપોર્ટ પરની એ આખર મુલાકાત યાદ આવે છે.

16. pr@nav
    March 27th, 2008 at 6:10 pm

    

    પૂછ એને કે જે શતાયુ છે
    કેટલું ક્યારે ક્યાં જીવાયું છે

    આપણો દેશ છે દશાનન નો,
    આપણો માંહ્યલો જટાયુ છે

    આંખમાં કીકી જેમ સાચવ તું
    દોસ્ત આંસુ ક્યાં ઓરમાયું છે

    તારે માટે ગઝલ મનોરંજન
    મારે માટે તો પ્રાણવાયુ છે